Leczenie kanałowe (endodontyczne) Toruń
Leczenie endodontyczne zwane leczeniem kanałowym jest zabiegiem polegającym na usunięciu miazgi będącej w stanie zapalnym z kanału zęba, następnie jego opracowaniu, odkażeniu oraz szczelnym wypełnieniu specjalnym materiałem czyli ciekłą gutaperką.
Objawy wskazujące na konieczność leczenia kanałowego
- Silny samoistny ból zęba często nasilający się w nocy lub podczas jedzenia i picia, na zmiany temperatury.
- Obrzęk i tkliwość dziąseł w rzucie korzenia zęba
- Przebarwienie zęba. Ząb, który zmienił kolor na ciemniejszy odcień, może być objawem uszkodzenia miazgi
- Długotrwale utrzymująca się nadwrażliwość na gorące i zimne napoje oraz pokarmy, nie ustępująca pod wpływem leczenia nadwrażliwości
- Uczucie bólu przy nagryzaniu.
Konsultacja endodontyczna
Wizyta konsultacyjna kwalifikująca do leczenia endodontycznego, podczas której na podstawie wywiadu, badania klinicznego jamy ustnej i analizy CBCT- tomografii, lekarz ocenia czy są wskazania do leczenia endodontycznego, jakie są szanse na wyleczenie oraz jakiego rodzaju odbudowa zęba będzie potrzebna po zakończeniu leczenia. Na tej podstawie można oszacować całkowity koszt leczenia. Rodzaj odbudowy zęba po leczeniu endodontycznego zależy od stopnia zniszczenia tkanek zęba.
Przygotowanie do leczenia endodontycznego
Przeprowadzenie leczenia kanałowego wymaga izolacji zęba za pomocą koferdamu, tworzącego czyste i suche środowisko pracy dla dentysty, zapewniając sterylność oraz dając ochronę przed śliną. Jednocześnie koferdam chroni resztę jamy ustnej przed rozlaniem się płynów do dezynfekcji kanałów. Aby założenie koferdamu było możliwe, ząb musi mieć wszystkie ściany szczelnie odbudowane. W przypadku nieszczelnych wypełnień lub obecności próchnicy przed leczeniem ząb należy przygotować usuwając próchnicę i odbudowując wszystkie ściany zęba.
Leczenie kanałowe pod mikroskopem
Leczenie kanałowe pod mikroskopem to najnowocześniejsza metoda wykorzystywana w endodoncji. Mikroskop pozwala lekarzowi lepiej zlokalizować i opracować poszczególne kanały zęba, pomaga w odszukaniu kanałów dodatkowych, umożliwia wizualizację kanałów korzeniowych, dostrzeganie przewężeń, obliteracji i perforacji. Leczenie kanałowe pod mikroskopem jest niezwykle precyzyjne oraz skuteczniejsze i trwalsze niż w przypadku metod tradycyjnych. Diagnostyka mikroskopowa umożliwia rozpoznanie i podjęcie właściwego leczenia w przypadku pęknięć i złamań tkanek zęba niewidocznych gołym okiem.
Innymi nowoczesnymi technologiami, które wykorzystujemy podczas leczenia endodontycznego jest pomiar długości kanałów za pomocą endometru, wypełnianie kanałów sysytemem ciekłej gutaperki, pozwalające na szczelne wypełnienie kanałów korzeniowych.
Odbudowa po leczeniu endodontycznym
Rodzaj zastosowanej odbudowy uzależniony jest od stanu tkanek twardych zęba. Najczęstszym powodem leczenia endodontycznego są powikłania próchnicy głębokiej, w takich przypadkach korona zęba jest często bardzo zniszczona i założenie zwykłego wypełnienia może okazać się niewystarczające. Nierzadko konieczne jest wykonanie odbudowy protetycznej w postaci nakładu, endokorony lub wkładu koronowo- korzeniowego i korony protetycznej. Każdy przypadek wymaga indywidualnego podejścia.
Najczęściej zadawane pytania przez Pacjentów
Jakie są wskazania do leczenia endodontycznego?
- Nieodwracalne zapalenie miazgi
- Martwica miazgi
- Zgorzel miazgi
- Zmiany zapalne okołowierzchołkowe
- Zęby z głębokim ubytkiem próchnicowym, gdzie doszło do obnażenia miazgi.
- Zęby przeznaczone pod korony, mosty lub wkłady koronowo-korzeniowe, gdy konieczne jest usunięcie miazgi ze względów technicznych.
- Zęby z poważnym urazem (np. złamanie korony z obnażeniem miazgi, zwichnięcie, intruzja).
- Perforacja komory lub korzenia z możliwością leczenia endodontycznego.
- Ponowne leczenie endodontyczne (re-endo) – np. przy niedopełnionych kanałach, zmianach okołowierzchołkowych po wcześniejszym leczeniu.
- Resorpcja wewnętrzna lub zewnętrzna obejmująca kanał korzeniowy.
Czy istnieją przeciwwskazania do leczenia endodontycznego?
Przeciwwskazania ogólne
Są to sytuacje, w których leczenie kanałowe może stanowić zagrożenie dla zdrowia pacjenta lub wymaga wcześniejszego przygotowania medycznego.
- Choroby ogólne w fazie ostrej – np. infekcje, gorączka, zaostrzenie choroby przewlekłej.
- Choroby układu krążenia w fazie niestabilnej – np. świeży zawał, świeży udar mózgu (do 6 miesięcy), niestabilna dławica piersiowa.
- Ciężkie choroby ogólnoustrojowe – np. niewyrównana cukrzyca, niewydolność nerek, niewyrównane nadciśnienie tętnicze.
- Zaburzenia krzepnięcia krwi (hemofilia, leczenie antykoagulantami bez możliwości modyfikacji terapii).
- Choroby psychiczne uniemożliwiające współpracę z pacjentem.
- Brak zgody pacjenta
Przeciwwskazania miejscowe:
Dotyczą stanu zęba, jego otoczenia lub warunków anatomicznych.
- Ząb z rozległym zniszczeniem korony uniemożliwiającym odbudowę po leczeniu.
- Pęknięcie lub złamanie pionowe korzenia.
- Ząb z bardzo krótkim korzeniem (brak możliwości utrzymania w łuku).
- Niedrożne lub zobliterowane kanały korzeniowe (nieprzezierne radiologicznie, brak dostępu).
- Znaczne zakrzywienie kanałów, uniemożliwiające opracowanie mechaniczne.
- Perforacja korzenia lub dna komory, której nie można bezpiecznie zaopatrzyć.
- Zaawansowana choroba przyzębia z utratą znacznej części kości
- Zmiany okołowierzchołkowe o bardzo dużym zasięgu, z resorpcją korzenia lub ścian zębodołu.
- Ząb nieprzydatny funkcjonalnie lub protetycznie (np. ząb ósmy, który nie bierze udziału w żuciu lub planowany do ekstrakcji).
- Ząb, którego leczenie nie ma znaczenia strategicznego w planie odbudowy protetycznej.
Jakie są etapy leczenia endodontycznego?
Diagnostyka
Ocena rtg lub tomografii zęba, pozwala ocenić liczbę i anatomię kanałów korzeniowych.
Znieczulenie
Podanie znieczulenia zapewnia pacjentowi komfort podczas leczenia.
Założenie koferdamu
Założenie koferdamu czyli arkusza specjalnej gumy, która izoluje leczony ząb od reszty jamy ustnej zapewnia ochronę komory i kanałów zęba przed dostaniem się śliny, a wraz z nią bakterii oraz chroni jamę ustną przed kontaktem z płynami dezynfekcyjnymi.
Wykonanie dostępu do komory zęba
Dentysta wykonuje otwór w koronie zęba, aby uzyskać dostęp do miazgi zębowej w komorze i kanałach korzeniowych. To kluczowy etap, który umożliwia dalszą pracę wewnątrz zęba. Wykonanie tego zabiegu w powiększeniu, z zastosowaniem mikroskopu pozwala na sprawne odnalezienie wszystkich ujść kanałów korzeniowych.
Usunięcie miazgi z kanałów korzeniowych, ich oczyszczenie i dezynfekcja
Za pomocą specjalnych narzędzi lekarz dentysta usuwa miazgę zęba, poszerza kanały, oczyszcza je i dezynfekuje stosując do płukania płyny o działaniu bakteriobójczym. Aby zachować precyzję lekarz wykonuje leczenie kanałowe pod mikroskopem oraz dokonuje dokładnych pomiarów długości kanałów za pomocą endometru.
Wypełnienie kanałów
W kolejnym etapie, po usunięciu resztek miazgi i bakterii z kanałów korzeniowych, dokładnym wypłukaniu i osuszeniu kanałów dentysta wypełnia je odpowiednim materiałem gutaperką. Szczelne wypełnienie kanałów zabezpiecza je przed ponowną infekcją
Zamknięcie zęba
Ząb jest zamykany tymczasowym wypełnieniem.
Kontrola końcowa RTG
zdjęcie RTG po zabiegu – wykonanie końcowego zdjęcia rentgenowskiego pozwala upewnić się, że kanały są prawidłowo wypełnione.
Czy leczenie kanałowe boli?
Czy po leczeniu kanałowym ząb może boleć?
Dlaczego potrzebuję leczenia kanałowego?
Co się stanie jeżeli nie zdecyduję się na leczenie kanałowe?
Dlaczego podanie antybiotyku nie wystarczy zamiast leczenia kanałowego?
Czy istnieją inne opcje niż leczenie kanałowe?
Jaka jest najczęstsza przyczyna leczenia kanałowego?
Czynnikiem najczęściej doprowadzającym do konieczności leczenia kanałowego jest próchnica zębów. Głęboko sięgające ubytki mogą wywołać powikłania ze strony miazgi prowadzące do jej zakażenia i obumarcia. Innym czynnikiem mogą być urazy mechaniczne, czy zapalenia przyzębia.
Jak uniknąć powikłań podczas leczenia endodontycznego?
Dlaczego po leczeniu kanałowym zwykłe wypełnienie zęba może nie być wystarczające?
Zęby, które wymagają leczenia kanałowego często są już bardzo zniszczone procesem próchnicowym, więc już są słabe strukturalnie. Ponadto aby prawidłowo oczyścić i zdezynfekować kanały, czyli dać szansę na uratowanie zęba, trzeba szeroko otworzyć komorę zęba, co dodatkowo osłabia jego strukturę. Z tego powodu bardzo często zęby po leczeniu endodontycznym wymagają odbudowy protetycznej, np. wkładem koronowo- korzeniowym i koroną.
Zobacz również
REENDO
Usuwanie złamanych narzędzi
Zamykanie perforacji